Kiedy należy udać się na leczenie alkoholizmu?

Ciężka i stresująca praca to bardzo częste powody popadania w różne, lecz nie zawsze zdrowe nawyki. Niczym dziwnym nie wydaje się ‘strzelenie’ sobie kilku piwek albo ‘setki’ wódki po wielogodzinnej harówce. Jest to złudne wrażenie, gdyż takie podejście, jest jedną z najczęstszych przyczyn popadania w chorobę alkoholową.

Jeżeli powyższa sytuacja jest odzwierciedleniem Twojego postępowania, to warto zastanowić się nad trybem swojego życia i zastanowić się nad aspektem, jaki stanowi leczenie alkoholizmu. Najpierw należy przekonać się o poziomie uzależnienia od napojów alkoholowych. Spróbuj więc odstawić wszelkie źródła procentów, chociażby na kilka dni. Obserwuj reakcje swojego organizmu. Jeżeli nie dzieje się z nim nic dziwnego, nie mamy żadnych objawów odstawienia to nasze szczęście. Nie oznacza to oczywiście, że mamy wracać do codziennego picia. Wręcz przeciwnie. Póki jesteśmy w stanie się kontrolować, zrezygnujmy z napojów w wyskokowych. Gorzej, jeżeli zauważamy pewne skutki zaprzestania spożycia alkoholu. Mogą to być bóle głowy, żołądka, pogorszone samopoczucie, objawy depresji. Te symptomy to znak, że mamy problem. Nasz organizm żąda od nas alkoholu, a to znak, że konieczne jest leczenie alkoholizmu.

Może nie od razu koniecznym będzie odwiedzenie stowarzyszenia AA, jednak warto poradzić się psychologa, psychiatra lub chociażby lekarza pierwszego kontaktu. Rozmowy z tymi osobami pozwolą nam na określenie naszego problemu, zidentyfikowanie jego źródeł oraz podjąć pierwsze kroki, które pozwolą nam uniknąć długotrwałego procesu jakim jest leczenie alkoholizmu.

Skala nasilenia objawów alkoholowych wg. CIWA-A

Czy potrzebne jest leczenie alkoholizmu ?

Nudności i wymioty: na podstawie obserwacji i/lub wywiadów.

0 - bez nudności i wymiotów; l do 3 - niezbyt nasilone nudności, bez wymiotów;

4 do 6 - nawracające nudności; 7 - częste nudności, częste skurcze perystaltyczne i wymioty

Drżenie:  na podstawie obserwacji  (w pozycji z wyciągniętymi  przed  siebie ramionami i rozstawionymi palcami).

0 - nieuchwytne; l do 3 - wyczuwalne w opuszkach palców za pomocą dotyku; 4 - zauważalne przy wyciągniętych rękach; 7 - wybitnie nasilone, widoczne nawet bez wyciągniętych rąk.

Potliwość: na podstawie obserwacji.

0 - nie stwierdzono; l do 3 dłonie wilgotne, krople potu na czole; 7 - zlewne poty.

Rodzaje omamów: na podstawie obserwacji i/lub wywiadów.

0 - nie stwierdzono;   l  - tylko słuchowe lub tylko wzrokowe;  2 - słuchowe i wzrokowe

występujące osobno; 3 - słuchowe i wzrokowe występujące łącznie (synestetyczne).

Nasilenie omamów czuciowych: zapytać o świąd, drętwienie, pieczenie, a także o poczucie łażenia robaków pod skóra.

0 - nie występują; l - sensacje czuciowe j.w. o niewielkim nasileniu; 2 - sensacje czuciowe j.w. o miernym nasileniu; 3 - dotkliwe sensacje; 4 - sporadyczne omamy czuciowe; 5 - żywe omamy czuciowe; 6 - omamy czuciowe wybitnie nasilone.

Nasilenie omamów słuchowych: na podstawie obserwacji i/lub wywiadów.

(Należy spytać pacjenta, czy dźwięki, które słyszy, wydają mu się głośniejsze lub ostrzejsze niż

zwykle? Czy słyszy coś, co go drażni lub przeraża? Czy słyszy głosy, których źródła nie można

uzasadnić w sposób naturalny?)

0 - nie stwierdzono; l - niewielka nadwrażliwość na bodźce dźwiękowe; 2 - nadwrażliwość na bodźce

dźwiękowe o miernym nasileniu; 3 - nadmierna reaktywność; 4 - sporadyczne omamy słuchowe; 5 -

żywe omamy słuchowe; 6 - wybitnie nasilone omamy słuchowe;

Nasilenie omamów wzrokowych: na podstawie obserwacji i/lub wywiadów.

(Należy zapytać pacjenta, czy światło w pomieszczeniu nie jest zbyt ostre? Czy barwa oświetlenia nie

wydaje mu się inna niż zwykle? Czy nie widzi czegoś, co go niepokoi, albo czego obecności nie można

uzasadnić w sposób naturalny?)

0 - nie stwierdzono; l - niewielka nadwrażliwość; 2 - nadwrażliwość o miernym nasileniu; 3 - wyraźna

nadwrażliwość; 4 - sporadyczne omamy wzrokowe; 5 - żywe omamy wzrokowe, 6 - wybitnie nasilone

omamy wzrokowe;

Zaburzenia przytomności: na podstawie badania przedmiotowego. (Należy zapytać pacjenta o aktualną

datę oraz czy wie, gdzie się znajduje i kim są otaczające go osoby)

0 - w pełni zorientowany; l - nie jest pewien daty lub nie radzi sobie z seryjnym dodawaniem; 2 -

popełnia omyłkę w dacie o 2 dni; 3 - popełnia omyłkę w dacie o więcej niż 2 dni,

4 - nieprawidłowa orientacja co do miejsca i osób;

(Jeśli pacjent jest zdezorientowany, należy go poinformować, który dziś dzień miesiąca, gdzie się

znajduje i kim są otaczające go osoby).

Utrudnienie kontaktu: na podstawie obserwacji.

0 - nawiązuje kontakt; l - sporadycznie bez rzeczowego kontaktu; 2 do 3 - w kontakcie pozornym

(niepełna świadomość sytuacji); 4 do 6 - okresowo bez kontaktu; 7 - bez kontaktu;

Lek: na podstawie obserwacji i/lub wywiadów. (Należy spytać pacjenta o odczucia lęku).

0 - zachowanie swobodne; l do 3 - w nieznacznym lęku; 4 do 6 - w wyraźnym lęku, czujny, 7 - w

stanie paniki (jak w ciężkim majaczeniu lub ostrej schizofrenii).

Pobudzenie ruchowe: na podstawie obserwacji.

0 - stosowne do okoliczności; l do 3 - nieznaczne wzmożone, 4 do 6 - pacjent w bezustannym ruchu,

niepokoju manipulacyjnym; 7 - biega po pokoju podczas badania lub cały czas walczy z otoczeniem

Zaburzenia myślenia: na podstawie obserwacji.

0 - nie stwierdzono; l - nie w pełni kontroluje tok myśli; 2 - cały czas owładnięty przez przykre myśli,

3 - gonitwa myśli, splątanie;

Napady uogólnione toniczno-kloniczne obserwowane w oddziale. 0 - nie stwierdzono; 7 - stwierdzono; (godz.............. liczba ..............)

Bóle głowy: na podstawie wywiadów.

0 - nie występują; l do 2 - ledwo uchwytne; 3 do 6 - miernie nasilone; 7 - gwałtowne bóle.

Przekrwienie twarzy.

0 - nie stwierdzono; l - mierne; 2 - wyraźne.

Skala ta pozwala na ocenę nasilenia objawów alkoholowego zespołu abstynencyjnego. Przyjęto, że nasilenie objawów powyżej 20 punktów wymaga leczenia pacjenta w warunkach szpitalnych, 11 - 19 punktów możliwe jest leczenie w trybie ambulatoryjnym, 10 i mniej punktów nie powinno się podawać leków z grupy BZD.

Padaczka alkoholowa

to zespół napadów drgawkowych występujących w czasie trwania alkoholowego zespołu abstynencyjnego. Drgawki występują, w czasie od kilku godzin do tygodnia po przerwaniu ciągu spożywania alkoholu lub gwałtownym zmniejszeniu dawek alkoholu, najczęściej obserwujemy je po 18 -24 godzinach. 90% napadów występuje w czasie 7 do 48 godzin, po przerwaniu ciągu.
Padaczka alkoholowa ma najczęściej postać uogólnionych napadów typu Grand mal, chory traci świadomość, upada, występują skurcze mięśni całego ciała, prężenia, jest to przyczyną zatrzymania oddechu, chory sinieje. Trwa to z reguły 20-30 sekund. Następnie obserwujemy najczęściej nieregularne skurcze wszystkich mięśni, w tym czasie dochodzi najczęściej do przygryzienia języka, mimowolnego oddania moczu i/lub kału. Cały napad trwa ok. minuty, po napadzie chory najczęściej zapada w sen, po wybudzeniu nie pamięta wydarzeń z okresu napadu. Napady drgawek mogą występować gromadnie, najczęściej dwa do sześciu w ciągu 6 godzin. U kilku procent pacjentów występuje stan padaczkowy a u 30 % drgawki są wstępem do majaczenia alkoholowego.
Choroba alkoholowa zwiększa ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych ok. trzykrotnie.
Ważne: ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych jest zależne od dawek spożywanego alkoholu, wzrasta dwudziestokrotnie u osób spożywających 201 do 300 g alkoholu dziennie.
Padaczka alkoholowa występuję u ok. 15% uzależnionych od alkoholu i w ok. 70% związane jest z Alkoholowym Zespołem Abstynencyjnym.

Padaczka alkoholowa - pierwsza pomoc

1. Zachowaj spokój, większość napadów mija samoczynnie po 2-3 minutach
2. Jeżeli pacjent znajduje się w niebezpiecznym miejscu np. jezdni należy zapewnić, mu bezpieczeństwo
3. Należy chronić głowę pacjenta przed obrażeniami, np. objąć ją dłońmi (nie podnosić), nie zalecane jest podkładanie przedmiotów np. poduszek,  mogą one spowodować zapadanie się języka a w konsekwencji duszenie pacjenta
4. Nie wkładać nic do ust, nie rozwierać ust na siłę. To nie pomaga a może spowodować dodatkowe urazy.
5. Należy ułożyć pacjenta na boku, ułatwia to oddychanie i zapobiega zakrztuszeniu, jeżeli zmiana pozycji jest niemożliwa, pozostawić pacjenta na plecach
6. Nie powstrzymywać drgawek na siłę
7. Nie podawać nic do jedzenia lub/i picia
8. Należy wezwać Pogotowie Ratunkowe

Padaczka alkoholowa – leczenie alkoholizmu

Pacjent powinien być obserwowany w szpitalu przez minimum dobę.
Pierwszy atak w życiu wymaga bezwzględnie poszerzonej diagnostyki, głównie obrazowej.
Właściwe leczenie zmniejsza ryzyko kolejnych ataków drgawek i wystąpienia majaczenia alkoholowego.
Leczenie padaczki alkoholowej polega przede wszystkim na detoksykacji alkoholowej, czyli leczeniu objawowym. Ważne jest wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, przywróceniu właściwego poziomu jonów szczególnie: wapniowych i magnezowych.
W przypadku pierwszego w życiu ataku padaczki alkoholowej u pacjenta z chorobą alkoholową, jeśli nie był związany z odstawieniem alkoholu, nie powinno się włączać leczenia przeciw-padaczkowego. Związane jest to z nieprzestrzeganiem zaleceń, łączeniem leków z alkoholem. Postępowanie właściwym jest skierowanie pacjenta do placówki leczenia uzależnień.

Skutki padaczki alkoholowej

Padaczka alkoholowa nie jest chorobą trwałą - jej objawy ustępują same w czasie kilkunastu dni od rozpoczęcia okresu abstynencji. Niestety, padaczka alkoholowa bywa predyktorem pojawienia się padaczki późnej (dzieje się tak w około 25% przypadków). Warto tu zaznaczyć, że padaczka późna w przypadku alkoholików wywołana będzie urazami mózgu, których nabawili się będąc w stanie upojenia oraz uszkodzeniom mózgu wywołanym przez alkohol. Padaczka alkoholowa nie jest chorobą dziedziczną - innymi słowy nie ma ryzyka, że dzieci odziedziczą po rodzicu padaczkę alkoholową.

Polineuropatia alkoholowa

to uszkodzenie obwodowego układu nerwowego u osób przewlekle pijących alkohol, najczęściej występujący, utrwalony, neurologiczny zespół objawowy, związanym z przewlekłym spożywaniem alkoholu etylowego.

Występowanie:

• Występuje u 10 do 30 % osób przewlekle pijących alkohol
  
• Najczęściej występuje u osób spożywających wysokoprocentowe napoje alkoholowe
• Występowanie objawów i ich nasilenie jest ściśle związane z czasem trwania alkoholizmu. U pacjentów pijących nałogowo od młodości ( 18-25 rok życia), objawy występują przewaznie w 40 - 60 roku życia.
• Wśród pacjentów z objawami polineuropatii alkoholowej przeważają mężczyźni